Rośnie dziko w jeziorze Klamath w stanie Oregon (USA) i jest suszona w (w przeciwieństwie do innych mikroalg) niskiej temperaturze, dzięki czemu komórki pozostają nietknięte.
Sinica zawiera ogromną ilość chlorofilu (więcej niż chlorella) oraz żelaza, spore ilości białka, a także podobną ilość beta-karotenu co chlorella.
Sinica ma bardzo silne właściwości dlatego też należy stosować ją z umiarem. W określonych warunkach prawdopodobnie przy udziale światła późnym latem może zmienić się w silnie toksyczną roślinę, powodująca nawet śmierć zwierząt. Sinica charakteryzuje się gorzkim smakiem, który wg TMC skupia umysł i dlatego używano jej dla zwiększenia koncentracji w czasie modlitwy i medytacji.
Mikroalga sinica jest gorzka, osuszająca i ochładzająca, działa łagodnie moczopędnie, pobudza układ nerwowy, ma działanie przeciwdepresyjne i rozluźniające.
Sinica nie jest jednak wskazana dla każdego. Natomiast doskonale nadaje się dla osób, które są depresyjne i otępiałe, a w młodości stosowały dietę obfitującą w mięso, jaja, nabiał oraz tłustych i rafinowanych pokarmów. Także wg TMC dla osób „nadmiarowych” z nadwagą oraz z „wilgocią i/lub gorącem”.
Ze względu na silne działanie oczyszczające nie powinny sinicy przyjmować kobiety w ciąży.
